Brulbrief januari 2015

Brulbrief Nederlandse Vereniging Ethiopië

Voorwoord

Beste Nederlands sprekende gemeenschap,

We hopen dat jullie een fijne kerst gehad hebben en willen jullie het allerbeste wensen voor het nieuwe jaar! Voor degenen die het nieuwe jaar in Ethiopië vieren waarschijnlijk met weinig (geen?) vuurwerk, maar daardoor hopelijk niet een minder knallend jaar!

Het NVE bestuur begint het nieuwe jaar ook goed: Aimee Kleijwegt komt het bestuur versterken. Aimee, welkom, en veel succes!

We wensen jullie veel leesplezier in deze Brulbrief met de vaste rubrieken en nog meer! Mochten jullie iets willen plaatsen in de Brulbrief, zoals een recensie, een ontdekking in Addis, een weetje over de verkeerssituatie, een ervaring, een project, bedrijf etc., neem dan contact op met mailnve@gmail.com.

Tenslotte, ook alvast ‘Melkam Gena’ (Ethiopische kerst, 7 januari).

Namens het bestuur,
Wikke Tuinhout – voorzitter NVE

Inhoudsopgave

Eerbetoon Wim Woudenberg
Toen & nu: Rolf Hunink
Nieuw hier: Ingrid en Harry
Dringende oproep nieuwe bestuursleden!
Verslag activiteiten NVE:
– Alles uit je hoofd quiz
– Sinterklaas
– Kerstborrel
Komende activiteiten NVE
ReachAnother Foundation
Abyssinia Ballooning na 18 maanden weer de lucht in
Diny Dooper: Rijbewijs
Klaverjaspoot

Eerbetoon Wim Woudenberg

Op 11 juni 2014 is Wim Woudenberg van Wim’s Holland House vrij plotseling overleden.
Bram van Loosbroek heeft samen met het ENLBA bestuur en met hulp van het NVE bestuur het plan opgepakt voor een aandenken aan hem. In overleg met Rahel, zijn weduwe, is besloten dat er een schilderij of borstbeeld wordt vervaardigd door een kunstenaar.

Op 12 december, tijdens de kerstborrel van de NVE, heeft het bestuur geld opgehaald voor dit initiatief. Er is toen bijna ETB 12.000 opgehaald. Samen met wat geld van overlanders, een bijdrage van de NVE van ETB 2.500 en wat bijdragen van ENLBA-leden hopen we op ETB 25.000 uit te komen.

Voor dit bedrag wordt een mooi aandenken gerealiseerd en het overige deel van het geld zal voor Rahel zijn om dit in het onderhoud van Wim’s Holland House te kunnen steken. Mocht je nog geld willen bijdragen, ook als je momenteel niet in Ethiopië woont, mail dan naar mailnve@gmail.com of naar bram@abyssiniaballooning.com

Via de maillijst van de NVE en ENLBA houden we jullie op de hoogte van de vorderingen en het moment waarop het eerbetoon aan Rahel overhandigd gaat worden.

Time Flies: Ethiopië 1986 – 2014

We schrijven 31 mei 1986. De tijd van de rode terreur in Ethiopië. De ‘Derg’ aan de macht die de bevolking angst inboezemt. Ondergetekende vertrok op deze datum vanuit Genève als assistent-deskundige voor de Internationale Arbeidsorganisatie (ILO) naar het regionale hoofdkantoor in Addis Ababa*. Aldaar zou ik tezamen met een Britse expert verantwoordelijk worden voor het zgn. ‘labour-intensive special works program’, een paradepaardje van de ILO uitgevoerd in verschillende landen van Afrika ten zuiden van de Sahara. Het ‘monitoring and evaluation’ gedeelte werd onze verantwoordelijkheid. Veel reizen teneinde de progressie van projectwerkzaamheden in het veld te meten.

Waar het dagelijkse leven voor de Ethiopische bevolking ronduit moeilijk was, was het voor de internationale gemeenschap meer lastig te noemen. Vooral het feit dat er een avondklok ingesteld was van middernacht tot zes uur ‘s morgens maakte dat je ofwel voor twaalven thuis moest zijn, ofwel een bezoek moest rekken tot ‘s morgens zes uur. Menig feestje begon dan ook laat in de avond en eindigde rond zes uur ‘s morgens. Ik herinner me evenwel ook dat ik een aantal keer de stoute schoenen aangetrokken heb en me van Old Airport naar Sidist Kilo verplaatste na het ingaan van de avondklok. Geen hond (of kat zoals de Belgen zeggen!) op de weg dus e.e.a. liep de eerste keer voorspoedig tot bij het eerste checkpoint alwaar het uitdelen van een aantal sigaretten me verder hielp. Echter ik realiseerde me onvoldoende dat er nog een viertal roadblocks lagen te wachten op weg naar huis. Bij het laatste checkpoint waren de sigaretten op en bovendien leken de soldaten te slapen. Dus besloot ik maar door te rijden. Dat hebben we geweten! In mijn spiegel kijkend zag ik plotseling beweging achter me en hoorde een knal. Thuis aangekomen besloot ik toch de auto maar eens te onderzoeken en wat bleek, ja hoor er zat een klein gaatje in de achterbak van mijn dertien jaar oude Toyota Corolla. Hoe durfden ze! Wijzer geworden leek het me toch verstandiger de keren erna in ieder geval te stoppen bij ieder checkpoint.

Als VN medewerker hadden wij de luxe om gebruik te mogen maken van de duty free service welke geleverd werd door de ‘Victory Shop’, vandaag nog op dezelfde plaats gelegen op Old Airport. Alleen hadden we de pech dat destijds het assortiment enigszins aan de magere kant bleek te zijn. Schappen vol met haring in tomatensaus, Bulgaarse jam en witte wijn die beter gekarakteriseerd kon worden als witte azijn waren de luxueuze producten welke men kon aanschaffen. Het zal niemand verbazen dat het bij een incidenteel bezoek bleef.

Van links naar rechts, vanaf rij 1:
– laatste foto van de voormalige keizer Haile Selassie bij het verlaten van zijn paleis
– chaos in het verkeer. Geen verandering met de jaren 80 van de vorige eeuw

– een burger committee verantwoordelijk voor de distributie van water in Alamata woreda (Tigray)
– Rolf Hunink
Is er veel veranderd sinds 1986. Ja en nee. Het Revolution Square van destijds is omgedoopt in Meskel Square. Maar in de volksmond heet het eigenlijk nog steeds ‘Confusion Square’. Mijn toenmalige baas bij ILO wist het voor elkaar te krijgen tegen een andere auto op te rijden op dit plein met zoveel asfalt! Politie erbij en geloof het of niet maar de agenten begonnen vrolijk de breedte van het plein op te meten. In het uiteindelijke rapport moet iets van 100 meter breed hebben gestaan!

Toen ik in juli 2013 voor het eerst na 27 jaar weer landde op Bole Airport kwam de regen met bakken uit de hemel. Wat dat betreft was er niets veranderd want ook in mei 1986 kwam ik aan met slecht weer. Maar Ethiopië heeft na de ‘downfall van de Derg’ een metamorfose ondergaan. Het land is qua bevolkingsaantal verdubbeld (nu 85 miljoen inwoners), de stad Addis Ababa geëxplodeerd. De infrastructuur is behoorlijk aangepakt met het aanleggen van de ring road. Verder zal ik er maar het zwijgen toe doen want we ervaren elke dag weer wat het effect is van de aanleg van een stadsrail. Het bordje ‘road closed’ is op zich een waardevolle mededeling maar alleen indien er een omleidingsroute aangegeven wordt. Te vaak ben ik in de afgelopen periode tegen een dergelijke mededeling aangereden waarbij het niet had misstaan als men eraan had toegevoegd ‘succes met het vinden van een alternatief’. Maar klantvriendelijkheid komt in het Amhaarse jargon (nog) niet voor.

Wat bracht ons in juli 2014 wederom naar Ethiopië. De Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) is sedert oktober 2011 actief in Ethiopië waar het door de Wereldbank gecontracteerd is om de uiteindelijke verantwoordelijkheid te dragen voor de uitvoering van het Ethiopia Social Accountability Program, phase 2 (ESAP2)**. De belangrijkste doelstelling van het programma is de kwaliteit en aanbod van basis voorzieningen als water & sanitatie, gezondheidszorg, onderwijs, landbouwvoorlichting en het rurale wegenstelsel in 223 geselecteerde woredas over het gehele land verspreid te verbeteren.

Het unieke van het programma is het zgn. bottom-up karakter waarbij getracht wordt een inventarisatie te maken van de wensen van de burgers (vragers) en deze aan te laten sluiten bij wat de aanbieders kunnen leveren. Door gezamenlijke bijeenkomsten trachten we bij partijen meer begrip te creëren voor elkaars positie. Kortom geen massieve investeringen in grote infrastructurele werken, maar kleine aanpassingen met soms ingrijpende positieve gevolgen.

Speciale aandacht is er daarbij voor de kwetsbare groepen in de samenleving zoals bijvoorbeeld ouderen, vrouwen, gehandicapten en mensen die HIV positief zijn. Vertrouwen en respect zijn de kernwoorden bij de uitvoering van dit programma. De VNG is verantwoordelijk voor het dagelijkse management van het programma maar werkt tegelijkertijd met zo’n 110 lokale partijen (NGO/CSO).

Ondergetekende werd medio 2013 gepolst voor de functie van teamleider. Na een periode van twintig jaar in Centraal en Oost Europa gewerkt te hebben, was het de hoogste tijd weer eens een ander continent op te zoeken. Het werd dus wederom Afrika en met zeer veel genoegen!!

Rolf Hunink

*   Het bilaterale- en multilaterale assistent-deskundigen (mad) programma was door het Nederlandse Ministerie van Buitenlandse Zaken, Directoraat-Generaal Internationale Samenwerking (DGIS) in het leven geroepen om recent afgestudeerden de mogelijkheid te bieden werk- en veldervaring op te doen in ontwikkelingslanden
**       www.esap2.org.e

Nieuw hier: Ingrid van Ginkel (27) en Harry Schimmel (27)

Wat komen jullie hier doen?
Harry: Ik werk voor Alema Koudijs Feed PLC, wij produceren diervoeders. Alema Koudijs Feed PLC is een joint venture tussen het Nederlandse bedrijf De Heus Animal Nutrition, waar ik al voor werkte, en het Ethiopische bedrijf Alema farms. Binnen Alema Koudijs Feed PLC ben ik met name verantwoordelijk voor operations en sales: Optimalisatie productie, product kwaliteit en het uitbreiden van ons distributie netwerk.
Ingrid: Ik werk voor Steder Group als business development Ethiopia. Steder Group is een wereldwijd logistiek dienstverlener. Vanuit Nederland zijn we o.a. ook agent voor Ethiopian Shipping Lines. In Djibouti hebben we een speciaal transport bedrijf. Hiermee transporteren we bijvoorbeeld windmolenparken, transformers, locomotieven, biertanks Ethiopië in inclusief de clearance en alles wat daar bij komt kijken. Mijn taak is het bezoeken van nieuwe en bestaande klanten en projecten opvolgen voor de speciale transport tak in Djibouti.

Hoe zijn jullie hier terecht gekomen?
Harry kreeg deze baan aangeboden vanuit Nederland en ik ben toen een baan gaan zoeken.

Sinds wanneer zijn jullie In Ethiopië?
Wij zijn hier sinds begin juli.

Hoe lang blijven jullie?
We blijven 3 jaar.

Wat wisten jullie al van Ethiopië?
Net voor we gingen hebben we beiden een aantal boeken gelezen over Ethiopië. Daarbij waren we er 2x een week geweest voor dat we echt verhuisden. Harry had al veel “Afrika ervaring” maar voor mij was alles heel erg nieuw.

Wat wisten jullie nog niet?
Dat het land zo prachtig groen kan zijn! En dat ik – Ingrid – me zo veilig zou voelen. Ook wisten we niet dat ze zo consequent alleen maar injera eten. En dat iedereen hier te pas en te onpas gaat staan pissen.

Hoe waren de eerste weken hier en hoe hebben jullie deze ervaren?
De eerste weken waren vooral heel regenachtig. We kwamen aan, aan de start van het regen seizoen. We hadden gelukkig een gemeubileerd huis, waar we vrij weinig aan hoefde te doen en ons al snel thuis voelde.

Wat is jullie opgevallen in de eerste weken dat jullie hier waren?
Dat de vrouwen al het zware werk doen: Brandhout sjouwen, stenen sjouwen, beton storten.
Dat alle mannen zoals gezegd overal staan te pissen, zonder enige schaamte.
Dat handen afdrogen na het wassen onmogelijk is.
Dat onze guard zo ongeveer doof blijkt te zijn.
Dat het grootste gedeelte van wat op de menu kaart staat niet beschikbaar is.
Dat er zoooo veel chinezen zijn.

Wat is jullie meegevallen?
Het is echt heerlijk om een huishoudelijke hulp te hebben hahaha. Ze komt 2.5 dag in de week en doet ook boodschappen etc. Ook dat het hier niet bloedje heet wordt en het in de schaduw altijd koel is. Met name voor Harry is dat heel fijn haha.

Wat is jullie tegengevallen?
Het niet lekkere eten. We houden nog steeds niet van Injera, en een lekker stuk varkensvlees of kipfilet wordt wel gemist.

Waar woonden jullie hiervoor? En waarom?
We woonden samen in Utrecht hiervoor. Ingrid woonde hier al sinds haar studenten tijd en omdat Utrecht zo’n leuke stad is zijn we er samen gaan wonen.

Wat hebben jullie achter gelaten in Nederland en wat missen jullie?
We hebben alleen familie en vrienden achtergelaten in Nederland, en dat missen we het meest. Verder even een lekkere snelle hap eten zou wel fijn zijn. En de Knorr wereld gerechten, we eten hier vaker Hollandse pot (gekookte aardappelen, groente, vlees) dan in NL! Verder missen we ook wel dat je nooit iets even snel snel kunt regelen. Alles moet je plannen, en dat is vooral niet Harry’s sterkste kant.

Hebben jullie de spullen uit de container al? En een huis? En een auto? Hoe is dat gegaan? Makkie of veel gedoe?
We wisten al dat een container meenemen een heel gedoe zou zijn dus dat hebben we niet gedaan. Wel hadden we 150 kilo luchtvracht, wat de airport 3 weken buiten in de regen liet staan. Ook heeft het werk van Harry een auto geïmporteerd uit Nederland. Dat was een groot drama in verband met import license die niet klopte etc. Gelukkig werkt Ingrid voor Steder Group en is het toch nog goed gekomen, maar anders hadden we hem nu nog steeds niet gehad denk ik. Het huis was gemeubileerd met kekke jaren ’70 groene fluwelen meubelen dus dat is helemaal top.

Hebben jullie al iets van het land gezien?
Ja, we zijn allebei regelmatig op pad. Ingrid gaat voor road surveys het hele land door en is ook regelmatig in Djibouti, Harry voor klanten bezoek. Harry: Van Ambo, Holetta tot Fiche, Lalibela tot Debre Berhan, Dire Dawa tot Hawassa en Sashemane.

Wat vinden jullie tot nu toe het mooiste plekje?
Debre Libanos vinden we heel erg mooi, bij de Portugese brug. De natuur en vergezichten rondom Lalibela zijn ook fantastisch. We zijn met ezels de bergen in geweest, wat echt hilarisch was.

Zijn jullie al in een restaurant uit eten gegaan dat jullie op basis van jullie ervaringen aanraden? 
We houden erg van echt Chinees eten, probeer HAN chinese restaurant op Bole Road. Of Four Seasons Thais/Japans restaurant in Haya Hulet. Ook zit er een lekker Turks restaurant achter ons huis. Turkisch special restaurant and cafe. Dit zit op ‘Zimbabwestreet’ in dezelfde straat als Iglo Icecream maar dan nog iets dichter bij het vliegveld.

Wat jullie betreft elke dag injera of is een keer in de maand wel voldoende?
Mag eens in de twee maanden ook??

Hebben jullie nog een tip voor landverhuizers?
Neem niet teveel spullen mee, dat is alleen maar lastig!

Dringende oproep: Enthousiaste NVE vrijwilligers gezocht! Doe mee met de NVE!

We hebben het allemaal druk, druk en nog eens druk. Maar wat is er nu leuker om iets te betekenen voor alle Belgische- en Nederlandse expats in Ethiopië? De Nederlandse Vereniging Ethiopië (NVE) is op zoek naar een paar vrijwillige, enthousiaste bestuursleden die bereid zijn om een bijdrage te leveren aan het wel en wee van de NVE. Door overplaatsing komen binnenkort een tweetal functies vacant bij de NVE.

Wie kent iemand die zou willen plaatsnemen in het NVE bestuur of ben je zelf beschikbaar? Aarzel niet een neem contact met ons op!

Verslag activiteiten NVE:

– Alles-uit-je-hoofd Quiz
Meer uitlaatgassen in Nederland of in Addis? 
Op 14 november vond de eerste alles-uit-je-hoofd-quiz plaats! Onno en Ingeborg hebben met hulp van de NVE deze quiz-avond georganiseerd op het terrein van de Taaltoekel.

De avond begon met heerlijk eten – iedereen had wat meegenomen – dus er was een heerlijke diversiteit aan hapjes. Daarna ging iedereen aan tafel in de verschillende teams (van 4 a 5 personen). Er werd in verschillende categorieën gestreden om de overwinning. Van Nederlandse ministers tot het herkennen van hotels in Addis Ababa, naar muziek, sport en logos… Je moest van alle markten thuis zijn. Uiteindelijk kwam 1 team als winnaar uit de bus. Deze teamleden moesten nog tegen elkaar strijden voor de ultieme eer! Gert-Jan Becx werd uiteindelijk de winnaar van de Alles-uit-je-hoofd-quiz 2014. De wisselbeker is voorlopig in zijn bezit, maar de NVE zal zorgen dat er in 2015 een kans komt om hem in je bezit te krijgen.

Wikke Tuinhout

– Sinterklaas
Vol verwachting klopte ook dit jaar weer de kinderhartjes!
Op zaterdag 6 december 2015 was het zover dat Sinterklaas weer een bezoekje bracht aan de Nederlandse Vereniging Ethiopië (NVE) in Addis Ababa. Ondanks de problemen met “Opa Piet” en het overvolle reisprogramma, kwam Sinterklaas goed gehumeurd en met heel veel vrolijke Zwarte Pieten naar de Nederlandse School op de ambassade. Hier aangekomen werd de Sint feestelijk verwelkomd door meer dan zeventig Belgische en Nederlandse kinderen die voor deze gelegenheid ook hun ouders en vrienden hadden meegenomen. Sinterklaas kwam dit keer in een mooi versierde auto het terrein opgereden, omdat zijn paard “Ameriko “ een beetje verkouden was. Sint heeft al beloofd dat hij volgend jaar op een kameel of olifant naar Addis Ababa komt.

De Sint werd achtereenvolgens vriendelijk welkom geheten door mevr. Lidi Remmelzwaal, de Nederlandse Ambassadeur in Addis Ababa, en namens de Belgische ambassadeur sprak dhr. Tom Neijens enkele feestelijke woorden. De school en de feesttent waren keurig versierd en overal liepen Zwarte Pieten rond met pepernoten en ander strooigoed.

Onder leiding van de ceremoniemeester Renate van de Wiel brachten de kinderen enkele fraaie liedjes ten gehore en werd er op disco deuntjes fanatiek gedanst. Ook hadden heel veel kinderen een mooie tekening gemaakt voor Sinterklaas en Piet. Deze geste werd zeer op prijs gesteld en veelal beloond met een handje pepernoten.

Ook de Zwarte Pieten (w.o. de” Knuffel -/Muziek -/Dans – en Grote Boek Piet”) lieten zich niet onbetuigd en zongen en dansten met de kinderen alsof hun leven er vanaf hing. De kinderen mochten zelfs bij Sinterklaas op schoot zitten. De Sint en zijn Pieten, maar zeker ook alle kinderen van de NVE genoten van deze heerlijke middag!

Dankzij fotograaf Frits kunnen we op ons gemak nog eens bekijken wat er die dag allemaal is gebeurd, want het was teveel om op te noemen.

Terwijl de kinderen hun cadeautjes uitpakten maakten de Sint en zijn helpers nog snel even een “pit stop” bij de bierkraam van “Wim’s Holland Huis”. Hoewel Sint hier graag langer was gebleven, moest hij op weg naar een volgende afspraak. Onder luid gejuich van de toegestroomde kinderen en onder het zingen van “Dag Sinterklaasje” verliet de Sint “moe maar voldaan” met zijn helpers het ambassade terrein.

De NVE dankt iedereen die aan deze dag heeft meegeholpen! Graag tot volgend jaar!

Sint en Pieterbaas

– Kerstborrel
Oliebollen en gluhwein
De laatste Wim’s Dutch Friday van 2014 was een echt winterse avond. Het was koud genoeg buiten :), en de oliebollen en gluhwein zorgden samen met de band voor de nodige warmte!

Wikke Tuinhout

Nieuwe activiteiten NVE

Komende maanden staat er weer een aantal activiteiten gepland. De data kunnen nog veranderen, maar om jullie vast enigszins op de hoogte te houden bij deze een overzicht. Meer info volgt t.z.t.!

13 februari    Borrel @ Wim’s Holland House met BBQ
20 maart       Borrel@ Wim’s Holland House
5 april           Paasbrunch
25 april         Koningsdag inclusief vrijmarkt
Eind mei       Sportdag
5 juni            Borrel @ Wim’s Holland House

ReachAnother Foundation
Beste leden van de Nederlandse Vereniging Ethiopië,

Het is een eer en een genoegen om wat te vertellen over onze ReachAnother Foundation.

Mijn naam is Marinus Koning en ik ben chirurg ‘in ruste’ in Oregon, USA. Sinds 2009 werk ik een paar keer per jaar een poos in Addis. Wat ik daar heb beleefd heeft me ertoe gebracht om de ReachAnother Foundation op te zetten samen met mijn tweelingbroer Jan, vaatchirurg in Delft, nu ook met pensioen. Samen hebben wij gewerkt in het Korean Hospital-MCM en hebben wij tientallen collega’s meegebracht uit Nederland en de VS, Engeland en Nieuw Zeeland, waaronder transplantatie chirurgen, vaatchirurgen, medische specialisten en verpleegsters, fysiotherapeuten en occupational therapists en leerkrachten voor autisme, om in hun specialisme als vrijwilliger mee te werken.

Waterhoofdjes, een nieuwe norm, en capaciteit vergroten
Tot 2009 was er maar 1 neurochirurg in Ethiopië (voor 90 miljoen mensen). Wij deden mee in het trauma programma en werkten samen met de neurochirurgen in opleiding, die in 2008 waren gestart. Tijdens dat werk ontmoetten we de baby’s met waterhoofdjes, waarvan er ieder jaar 2500 worden geboren. Voor die tijd gingen bijna al die kinderen dood omdat ze niet werden behandeld. Toen de eerste neurochirurgen hun opleiding afgerond hadden in 2011, heeft onze stichting samen met hen de Hydrocephalus Campaign opgezet. ReachAnother betaalt voor operatieteams, die onder leiding van de neurochirurgen in het weekend de kinderen pro bono opereren. Sinds die tijd hebben wij samen bij bijna 500 kinderen een levensreddende operatie kunnen uitvoeren.

In April 2014 hebben we een aantal kinderen thuis bezocht om te zien hoe het met ze gegaan is – er zijn weinig  nazorg gegevens beschikbaar – en daar hebben we deze jongen, een van onze patiëntjes (zie foto hieronder) , ontmoet. Hij is blij en springt een gat in de lucht. Zijn moeder zegt dat hij de slimste van de klas is en dokter wil worden. Dat is de nieuwe norm! In plaats van vroeg overlijden kan hij een normaal leven leiden.

Dit is een foto van Abraham die aan het voetballen is. Als hij niet geopereerd was zou hij er nu niet meer zijn!
Dr Hagos, de neurochirurg die hoofd is van de Hydrocephalus Campaign, zegt dat wij meer dan de helft van de  kinderneurochirurgie in heel Ethiopië verzorgen. Dat is natuurlijk belangrijk voor de kinderen, maar het is ook een belangrijk onderdeel van de opleiding van de nieuwe neurochirurgen. Er zijn inmiddels zeven neurochirurgen afgestudeerd.

In oktober 2014 werden we verrast met een oorkonde van de Surgical Society of Ethiopia, toegekend vanwege onze “immense bijdrage aan de neurochirurgische opleiding en – patiëntenzorg” .

Het succes van onze Hydrocephalus Campagne heeft ons gebracht tot het opstellen van een nieuw plan om in de komende vijf jaar 5000 baby’s te laten opereren en tegelijkertijd twintig nieuwe neurochirurgen te helpen opleiden. Als dat klaar is zal er voldoende capaciteit zijn om alle kinderen in Ethiopië die het nodig hebben, een operatie aan te bieden. Ondertussen zullen we helpen met het organiseren van een goede nazorg, het stichten van zorgcentra door het hele land waar onze patiëntjes kunnen worden begeleid en het verbeteren van alle aspecten van opleiding en nazorg.

Een van de belangrijkste aspecten van ons werk is het werken aan de preventie van Hydrocephalus. Gebrek aan foliumzuur in het dieet van de moeder voor de zwangerschap is een uiterst belangrijke oorzaak van deze aangeboren afwijking. Het is een vitamine die in groene groenten zit. Als daarvan voldoende in het dieet zit kan 70% van de gevallen worden voorkomen. Wij helpen mee met het bevorderen van het gebruik van foliumzuur-folic acid in het dagelijkse eten. Please, help met het verspreiden van deze boodschap!!!

Een van de meest frappante feiten is dat wij deze operaties kunnen aanbieden voor $150 = EUR120. Ik hoor vaak zeggen dat dat minder is dan de kosten van een dinertje!

Wij komen in april weer terug naar Addis om te werken in het Zewditu ziekenhuis, waar onze patiëntjes worden behandeld. We zullen ook met de overheid en de ziekenhuis leiding overleggen om plannen te maken voor revalidatie, nazorg en preventieve maatregelen. Met een beetje geluk ontmoeten wij U (weer) bij het Koningsfeest op de Nederlandse ambassade!

Een baby voor de operatie. Toen ik de moeder vroeg wat haar grootste wens was voor haar dochtertje, zei ze: “More than anything I want you to take home with you to America”
Autisme in Ethiopië
Naast de zorg voor patiënten met hydrocephalus houden wij ons ook druk bezig met zorg voor kinderen met autisme. Er zijn in Ethiopië meer dan 400.000 kinderen met autisme, maar er zijn maar twee scholen. Een daarvan is het Nehemiah Autism Center, een gratis  school voor arme kinderen. Ik begrijp dat velen van U, o.a. Mirjam Jansen-Kiers, daar goed mee bekend zijn! Onze dank daarvoor! Wij hebben geholpen met de oprichting van de school en onze autisme experts hebben een geweldige bijdrage geleverd aan het succes van de school. We werken ook aan het opzetten van 5 nieuwe scholen in de komende vijf jaar en aan het bevorderen van de kwaliteit van het onderwijs. Meer daarover in een volgende brief.

We zijn trots dat we in 2014 een Nederlandse tak van de ReachAnother Foundation hebben gevormd: ReachAnother Nederland maakt het werk in Nederland makkelijker.

Uiteraard werken wij samen met een aantal andere organisaties. U kunt daarover lezen op onze website, maar ik wil nog speciaal de Smiling Hospital International Foundation noemen. Deze organisatie brengt teams van artiesten, -van goochelaars tot muurschilders, van muzikanten en dansers tot handwerk leerkrachten – samen om kinderen te bezoeken en te vermaken en actief bezig te houden in ziekenhuizen. Als U ooit een bezoek hebt gebracht aan een ziekenhuis in Ethiopië weet U hoe belangrijk deze taak is. Onder het motto: “Happiness helps healing!” hopen wij in samenwerking met de neurochirurgen, kinderartsen en de autisme scholen te kunnen bijdragen aan het welzijn van de kinderen.

Wilt U helpen?
Het is duidelijk dat we een groeiende organisatie zijn. Als U geïnteresseerd bent om ons te helpen met de klinische kant of met de autisme school of het Smiling Hospital programma, neemt U dan a.u.b contact op/stuur een email naar marinus.koning08@gmail.com .

We zijn bezig met het opstellen van een functiebeschrijving voor een baan als onze plaatselijke vertegenwoordiger.  Het zal een veelzijdige baan zijn waarvoor multi-tasking een vereiste is, die organisatie talent vraagt en op z’n minst tweetalig is (Engels en Amhaars). Indien je interesse hebt kun je een mail sturen naar marinus.koning08@gmail.com!

Als U meer wilt weten over ons werk kunt U ons ook opzoeken op onze nieuwe website: www.reachanother.org en natuurlijk kunt u ons vinden op Facebook: The Reachanother Foundation. Neemt U a.u.b nu direct even een momentje en ‘Like’ ons op Facebook! Wij proberen onze donors te laten zien dat we veel steun hebben van mensen zoals U! De Nederlandstalige website is www.ReachAnother.nl en onze Facebook: ReachAnother Nederland.

Als U een bijdrage wilt geven aan ons werk kunt U dat doen via bankrekening NL36 ABNA 0449 2893 62 ten name van REACHANOTHER Foundation of via de Engelse website met een credit card.

Hartelijk dank voor uw interesse en tot ziens op het Koningsfeest 2015!

Met vriendelijke groet,

Marinus  Koning  MD
The ReachAnother Foundation

Dr Jan Koning
ReachAnother Nederland

Een kopie van het certificate van de Surgical Society of Ethiopia
Abyssinia Ballooning na 18 maanden weer de lucht in

Na 18 maanden vechten voor onze vliegvergunning is het ons eindelijk gelukt:

Abyssinia Ballooning mag eindelijk weer ballonvaren…!

Ik ben ontzettend trots op mijn Ethiopische team bestaande uit Meron, Tamrat, Sileshi en Mengeste. Zij hebben allen hun vertrouwen en motivatie behouden en hebben me door de moeilijke tijden heen getrokken.
Velen hebben me geadviseerd om op te geven omdat we nooit een uitzondering zouden krijgen op de Ethiopische Investeringswet die zegt dat een luchtvaartbedrijf geen buitenlandse aandeelhouder mag hebben. Ons verhaal is niet eenvoudig in een pagina samen te vatten maar ik ga toch een poging doen. Wellicht kunnen andere expats en Nederlandse ondernemers er hun voordeel mee doen.

In juni 2013 kregen we te horen dat onze vliegvergunning niet verlengd zou worden nadat we in 2011 een uitzondering hadden gekregen op de Ethiopische wet omdat we werden gezien als een tourservice en recreatieve vorm van luchtvaart. De luchtvaartautoriteiten, voor wiens officials we, als onderdeel van het PSI programma van RVO, vele trainingen hadden verzorgd, besloot de vrijstelling van de Investment Agency niet meer te erkennen. Er was geen enkele discussie met de luchtvaartautoriteiten mogelijk ook al hadden we inmiddels samen met de Nederlandse overheid ca. € 200.000 geinvesteerd.

Op dat moment begon een periode van ca. 12 maanden lobbyen bij vele ministeries zoals het ministerie van Cultuur & Toerisme, Buitenlandse Zaken, Ministerie van Transport, Parlementariërs, Investment Agency, de general manager van Ethiopian Airlines en vele anderen. Onze Nederlandse Ambassade deed een kleine poging tot interventie, maar gaf na een meeting met enkele officials aan dat het helemaal op slot zat. Deze conclusie accepteerde mijn team en ik niet en we zijn doorgegaan. Uiteindelijk hebben we een aantal belangrijke officials van de exacte historie van ons bedrijf weten te overtuigen omdat er vele onwaarheden door bepaalde lieden in de wereld waren geholpen. In mei 2014 dachten we klaar te zijn toen na een 30 minuten discussie in de Ministerraad werd besloten dat wij weer zouden mogen varen. Helaas waren we er toen nog niet, want de luchvaartautoriteiten die onze vergunning moesten uitgeven bleven bezwaren houden.

We bleven vechten en na directe interventie van de minister en staatssecretaris van Transport waarbij ze zich zeer kwaad maakten dat hun directe order van mei 2014 niet was opgevolgd, gingen de luchvaartautoriteiten meewerken. Uiteindelijk hebben de luchtvaartautoriteiten ons geaccepteerd, laten we de negatieve ervaringen en termen van tijd, energie en kosten achter ons en richten we ons als partners op een goede en veilige ontwikkeling van de ballonvaart sector in Ethiopië. In dit verhaal kan ik eenvoudig de naam van een bepaalde boef opnoemen (geen overheidsman) die ons in deze situatie heeft gebracht, maar dat ga ik niet doen, omdat ik geen zin meer heb in de valse acties van deze persoon.

Nu is de toekomst voor ons belangrijk waarin we een mooi ballonbedrijf willen bouwen en dat zullen we ook zeker doen. Dit gevecht tegen onlogica en vaak onbegrijpelijke trots heeft ons sterker gemaakt en we zijn helemaal klaar om deze prachtige belevenis voor vele toekomstige passagiers mogelijk te maken.
Voorlopig gaan we iedere zaterdag- en zondagochtend opstijgen vanuit Addis Noord-West (begin New Anbo Road) en varen we met een prettige Oostenwind, bij het zien van de zonsopkomst richting het heuvelachtige Holetta. In 2012 en 2013 hebben ca. 100 Nederlanders een ballonvaart hier in Ethiopië meegemaakt en ze hebben allen enorm genoten waar ik blij van werd.

In de nabije toekomst gaan we ook starten in Langano, Awassa en Bahir Dar en we verwachten de 2eballon in de loop van 2015 operationeel te hebben. We varen nu met een 9-10 passagiers ballon die voor privé-groepen kan worden gereserveerd of voor kleine groepen die met elkaar worden gecombineerd. Ons bedrijf heeft 30 jaar ervaring in de ballonvaart in Europa. Jaarlijks nemen we in Nederland ca. 6000 passagiers mee en we hebben een smetteloze veiligheidsreputatie die we natuurlijk ook hier willen behouden.

Naast de expats en hun bezoekende families gaan we ons ook richten op toeristen, kort-verblijf zakenlieden, bedrijven, maar ook Ethiopische vriendengroepen waarvan we zien dat die steeds meer interesse krijgen in de geweldige ballonvaartbelevenis.

Wil jij ook een keer bijzondere ballonvaart in Ethiopië mee maken?
Bel ons dan op 00251-926845086 of mail naar info@abyssiniaballooning.com. Meer informatie en ons vaartschema vind je op www.abyssiniaballooning.com.

Speciale NVE – Prijs:  ETB 3500 per persoon (normaal ETB 4000 per persoon)
Hoogtevrees? Heb je echt geen last van omdat je los van de grond bent; de grap is dat ik als ballonvaarder ook enorme hoogtevrees heb, maar dat in een ballon niet voel.

Laat je verrassen en wees welkom aan boord. 
Bram van Loosbroek, namens Abyssinia Ballooning

Rijbewijs

Een paar weken geleden toen we samen in een file stonden kwam het rijbewijs ter sprake. Onze Ethiopische rijbewijzen moeten iedere 2 jaar verlengd worden en door een fout van jaren geleden lopen de onzen niet meer synchroon, bovendien is de jaartelling een obstakel. In Ethiopië en zeker bij alle regeringskantoren wordt de Juliaanse kalender gebruikt en is het 11 september 2007 geworden. Dirk zijn rijbewijs is goed tot 2008 maar de mijne was al 10 dagen verlopen. Ik reed dus al een tijdje met een verlopen rijbewijs rond en ook al word ik niet vaak aangehouden, als de agenten met de witte petten me wel aanhouden vragen ze allereerst naar het rijbewijs. Dan ontdekken ze natuurlijk dat het document is verlopen. Ze nemen het dan in en sturen me naar een politiebureau in de buurt om een boete te betalen. Die boete is iets van 4 Euro dus daar is overheen te komen maar het is zo’n gedoe. Ik wilde dat rijbewijs dus zo snel mogelijk laten verlengen want de linker richtingaanwijzer had kuren en werd wel steeds provisorisch door Dirk gemaakt maar het kwam regelmatig voor dat het weer niet werkte. Ik moet tussendoor even vertellen dat er op iedere hoek van de straat meerdere politie agenten staan en als je linksaf wil gaan zonder knipperlicht hebben ze natuurlijk een goede reden om een boete te geven en als dan het rijbewijs ook nog eens verlopen is!
Tot overmaat van ramp had Jemal, de chauffeur van Alemachen vakantie en moest ik al het rij werk doen. Kinderen naar het ziekenhuis brengen, zorgen dat er genoeg te eten was enz. Ik had dus nauwelijks tijd om me bezig te houden met het verlengen van dat kleine kaartje. Dat moest nog maar even wachten maar het zat me helemaal niet lekker, helemaal niet toen ik op een dag met 10 kinderen in de auto naar een ziekenhuis moest, 20 km buiten de stad. Met mijn rijbewijs mag ik niet meer dan 8 personen vervoeren. Weer een overtreding dus en een goede reden voor een verkeersagent om mij aan te houden. Het ging allemaal goed en ik kwam zonder problemen met de volgeladen auto terug in Alemachen.

Zo gauw Jemal terug kwam van zijn welverdiende vakantie ben ik opgetogen naar het kantoor gegaan van de Ethiopian Road Authority. Het is daar altijd een drukte van belang en de procedure is nogal lastig maar het werkt wel. Bij loket nr. 7 moet je een formulier en een zegel kopen. Dat formulier is helemaal in de Amhaarse taal geschreven en ik heb dus hulp nodig bij het invullen. Die hulpen hangen daar genoeg rond en voor een klein bedrag vullen ze je formulier in. Vervolgens naar nr. 8 om een foto te laten maken. Daarna naar nr 9, 10 of 11 om de boel in te leveren. Die foto is tegenwoordig digitaal! Iedereen stond voor loket nr. 9 want achter het glas van die andere 2 zat niemand. Ik was de vierde in de rij maar het schoot niet op. Na een uur, toen iedereen nogal ongeduldig was geworden werd het duidelijk dat het computersysteem héél langzaam was die dag! Overmacht. Hoe lang ik daar geweest ben weet ik niet precies maar ik voelde me helemaal happy toen ik 4 euro moest betalen en het papiertje in mijn handen kreeg. Nog even plastificeren voor een kwartje en toen kon ik naar huis.

Ik ben nog niet aangehouden en Dirk heeft intussen het knipperlicht echt gemaakt.

Diny Dooper
Vragen en reacties: diny.dooper@gmail.com

Klaverjaspoot

Beste Klaverjassers of jassers in Spe,

Zin in een potje Klaverjas of om dit briljante spel te leren? Meld je aan bij Onno of Mascha. Vanaf de eerste donderdag van Februari (5 Feb), starten we.  Locatie en tijdstip zullen we later communiceren. Geef ook even aan of je gevorderd bent, of het graag wil leren.

Aarzel niet, meld je aan, graag voor 20 januari!

Mascha Middelbeek (mmiddelbeek@yahoo.co.uk)
Onno Koopmans (onno.koopmans@minbuza.nl)

Advertenties