Brulbrief juni 2015

Brulbrief Nederlandse Vereniging Ethiopië
Voorwoord
Beste Nederlands sprekende gemeenschap,
Het einde van het schooljaar is in zicht en het regenseizoen lijkt er aan te komen. Tijd voor al weer de laatste Brulbrief van dit verenigingsjaar.

Omdat veel mensen Addis tijdens de schoolvakantie verlaten, zijn de laatste maanden relatief rustige maanden voor de NVE. Op 12 juni sluiten we af met een hapje en een drankje op het terrein van de Taaltoekel en op vrijdag 24 juli is er voor de achterblijvers een borrel bij Wim’s Holland House. Het nieuwe verenigingsjaar begint op 1 oktober en dan kan iedereen weer lid worden.

Wij kijken terug op een geslaagd jaar met wederom 4 mooie Brulbrieven. Bij deze willen we de sponsoren en schrijvers van artikelen bedanken voor hun bijdrage dit jaar. De sponsoren hebben de diverse gratis activiteiten voor onze leden mogelijk gemaakt. En zonder de artikelen van onze leden zou de Brulbrief een stuk minder leuk zijn.

Wat het bestuur betreft zullen wij deze zomer afscheid nemen van Mirjam en Renate. Mirjam en Renate, enorm bedankt voor jullie fantastische inzet de afgelopen jaren! Heel blij zijn wij met de versterking van Henk de Haan en Willem Paulus. Welkom heren!

Wij wensen iedereen alvast een hele fijne vakantie toe en hopen jullie allen na de zomer weer te zien!

Hartelijke groet,

Het NVE bestuur:
Renate van de Wiel, Mirjam Jansen, Quirine Winthagen, Stephanie de Vaere, Aimée Kleijwegt, Robert ten Hove, Henk de Haan, Willem Paulus & Yvette Keen-Middendorp

Dringende oproep om aan te melden via de website
Zoals u weet heeft de NVE een eigen website https://nvethio.wordpress.com. In de toekomst zullen wij steeds meer berichten via de website gaan verspreiden en niet meer via de email.

Dus: wilt u op de hoogte blijven van alle activiteiten van de NVE, meld u zich dan aan op de website via de “volg” knop rechts onderin op de homepage. Als u hier uw email-adres achterlaat, ontvangt u automatisch alle nieuwe berichten op de website in uw email.

Even doen dus!

Inhoudsopgave

  • Nieuw hier: Heineken familie Kuchl
  • LimaLimo Lodge: A Sustainable build in Ethiopia’s Simien Mountains
  • Het zebrapad
  • Ballonvaart
  • Danakil Depression – geen vakantie maar heel bijzonder
  • Viking doctors in Addis Ababa
  • Nieuwe Lodge: Doho Lodge en Hippo Sanctuary
  • St. George Gallery Addis Ababa
  • Niet nieuw hier, maar misschien niet zo bekend: Boundless Ethiopia
  • Het Louvre
  • Wist je dat…
  • Vertrek uit Ethiopie
  • Travel-Tip: Guassa plateau
  • Nieuw hier: Willem Paulus
Nieuw hier: Familie Köchl

Martin Köchl (38), Isabelle Spronken (41), Pieter (6) en Floor (3,5)
(foto genomen in de prachtige Yorkshire Dales)

Wat kom je hier in Ethiopie doen?
We komen hier ivm met het werk van Martin. Martin werkt voor Heineken als supply chain manager Ethiopia.
Ik (Isabelle) ben arts en Pilates instructeur. Ik heb mijn eigen Pilates studio aan huis. Ik help mensen die lichamelijke klachten ondervinden in hun dagelijks doen en laten (bijvoorbeeld na een hernia of houdingsklachten door lang zitten etc.) met verbeteren van houding, kracht en flexibiliteit. Ik ben daarnaast gespecialiseerd in het werken met zwangere vrouwen (pre – en post natal).

Hoe ben je hier terecht gekomen?
We zijn sinds 2006 weg uit Nederland. Via St Petersburg, Hanoi en York zijn we nu in Addis terecht gekomen.

Sinds wanneer ben je hier?
We zijn hier sinds midden april 2015 en we verwachten hier ongeveer 3 jaar te zijn.

Als je nu niet doet waar je voor geleerd hebt, wat is dan jouw studieachtergrond
en werkverleden van de afgelopen jaren (en landen)?

Ik had net mijn huisarts opleiding afgerond toen we naar St Petersburg vertrokken. In Rusland was het niet mogelijk voor mij om als huisarts te werken. Ik heb als locum gewerkt in Nieuw Zeeland en Londen. In Hanoi heb ik part-time als huisarts gewerkt in de International SOS kliniek. In Nederland moet je je om de 5 jaar her-registreren als huisarts. De eisen zijn hoog en als je in een niet-westerse setting werkt, bijna onmogelijk. Vandaar dat ik dat in Engeland besloten heb om mijn uitgebreide Pilates training te doen, zodat ik mijn eigen mobile/global career heb.

Wat wist je al van Ethiopie?
Eerlijk gezegd erg weinig. Dat ze snelle hardlopers hebben…

Wat wist je nog niet?
Heel erg veel wist en weet ik nog niet. Ik heb natuurlijk meteen de Lonely Planet gekocht en was aangenaam verrast door het klimaat en de natuur.

Vertel eens hoe de eerste weken hier waren en hoe je dat ervaren hebt.
De eerste weken waren apart. Heerlijk om zoveel zon te hebben. Het voelde een beetje als thuiskomen, vergelijkbaar met Hanoi (zonder humidity) maar minder ontwikkeld. Even weer wennen wat je in de supermarkt kunt krijgen (na Engeland).
Pieter en Floor gaan naar ICS en waren ook snel op hun plek. Jammer genoeg zijn Pieter en Floor goed ziek geweest en heeft Pieter ook zijn arm gebroken, dus een paar dokters kennen ons al aardig goed :-). Wat dan wel heel fijn is hier is dat je van alle kanten hulp krijgt aangeboden en je je niet alleen voelt.

Wat is jou opgevallen in de eerste weken?
Hoe beleefd men is in het verkeer, tegelijkertijd zoveel ongelukken! Dat veel mensen Engels spreken.

Wat is jou tegengevallen?
Het veel in de auto zitten.

Wat is jou meegevallen?
Het gemak waarmee de kinderen zich hier bewegen.

Wat heb je achtergelaten in jouw vorige standplaats en wat in NL? En wat mis je?
In Engeland laten we de regen achter. Maar ook het gemak van internet shoppen. Tot nu toe mis ik nog niet zo heel veel!

Heb je jouw container al? En een huis? En een auto? Hoe is dat gegaan?
Container staat na 6 weken hier nog steeds in UK, dus dat gaat nog even duren. Als alles goed gaat kunnen we eind juni ons nieuwe huis in.

Heb je al iets van het land gezien?
Nee, ik heb nog niks van het land gezien. Martin is in Harar en Bedele geweest.

Heb je al ergens lekker gegeten? Tip?
We zijn meegenomen naar Four Seasons (Japans/Thais). Dat was heerlijk. Vandaag bij Grani di Peppe geweest. Na een paar missers qua pizza, hebben we hier heerlijke pizza gegeten.

Vertel eens een geheim over jezelf?
Ik ben een open boek.

Limalimo Lodge: A Sustainable Build in Ethiopia’s Simien Mountains
Photo’s: Philipp Schutz
Opening in autumn 2015, Limalimo Lodge is a dream that has been a long time coming for the two mountain guides behind its development, Shiferaw Asrat and Meles Yemata. With a combined guiding experience of over 25 years, the pair have long dreamed of opening a sustainable lodge in the UNESCO listed mountains they grew up in.

Thanks to an investment from the African Wildlife Foundation, along with a number of passionate investors, Limalimo Lodge will open later this year.

Limalimo Lodge is proud to be pioneering the development of a sustainable model of tourism in the Simien Mountains, embracing the need for more ecologically sensitive building techniques in Ethiopia. The lodge is being constructed using rammed earth, a building material that respects the unique eco-system in which it sits. Though labour intensive, the effect of rammed earth is beautifully natural and ecologically very low-impact. The roofs will be green, planted with local and indigenous flora and supported by a grey-water reuse system that limits waste water on site.

Limalimo commitment to sustainable development doesn’t stop with the build. The welfare of the neighbouring community is deeply integrated into the project s business model: today, more than 70 members of the community are regularly employed on the construction site; when the lodge opens, more than 60% of staff will be from the local area.

Shiferaw and Meles cannot emphasise enough the importance of building this lodge in a way that brings tangible and real benefits to the community, whilst being sensitive to the eco-system and respectful of sustainable tourism.

Tourism is rapidly on the rise in Ethiopia states Shiferaw, we want to embrace that and introduce visitors to the country’s historical and natural wonders in a way that is sustainable and beneficial to the community. By constructing Limalimo Lodge, we aim to have a positive and long-term impact on sustainable conservation practices in the Simien Mountains. We hope that Limalimo Lodge will be held up as an example – an example of what well-managed sustainable tourism can look like for Ethiopia.

With Ethiopia frequently on lists of global travel destination hot-spots, Limalimo Lodge is keenly aware of the need to showcase the beauty and majesty of the Simien Mountain National Park to an international audience. One way in which they are doing this, is through supporting a crowdfunding campaign to produce the first ever photo-book of the Simien Mountains. The book will feature landscape, wildlife and portrait photography alongside a series of vignettes, providing an insight into the culture and livelihoods of the hard-working communities within the park boundaries.

If enough funds are raised, the book will go into production later this year. If you’d like to find out more, and support this campaign, you can do so up until 12 June at: limalimolodge.com/kickstarter.

The Simien Mountain National Park was established in 1969 to conserve the rare species found amongst its peaks, including Gelada Monkeys and Walia Ibex, both of which are endemic to the Simien Mountains. In 1978, it became one of the first two UNESCO natural World Heritage Sites to be listed. The Lodge is now taking bookings for when they open in the autumn. For more details, you can visit www.limalimolodge.com.

Joanna Howarth

                                                                       Photo: Philipp Schutz
Het zebrapad

Na een heerlijke zomervakantie  begon begin augustus ons leven weer in Ethiopië. De overgang van de zomer in Nederland en de regentijd hier kostte even moeite maar we zijn inmiddels weer helemaal gewend. Ik ben vrijwel meteen met nieuwe werkzaamheden begonnen in Alemachen alhoewel ik ook nog tijd vrij probeer te maken voor de patiënten die bij de Zusters zijn.

Alemachen is de naam van een huis waar 20 jongens en 20 meisjes tijdelijk onderdak en verzorging krijgen voor meestal aangeboren afwijkingen. De kinderen komen van het platteland en hebben wel ouders maar kunnen in hun omgeving niet geholpen worden. Een Nederlandse Pater heeft hier jarenlang de scepter gezwaaid maar moest vanwege zijn gezondheid afscheid nemen van dit land waar hij 49 jaar werkzaam geweest is. Ik heb toen aangeboden om voorlopig een deel van zijn taken over te nemen.

Iedere woensdag gaat er een busje met Jemal, de chauffeur, vol met kinderen naar een ziekenhuis waar een Ethiopische arts werkt die heel betrokken is bij deze kinderen. Een paar weken geleden moesten 22 kinderen met klompvoetjes naar het ziekenhuis toe en dat waren er net een paar teveel voor het busje. Ik bood aan om ook een paar te brengen in een NissanTerrano waar ik hier al 5 jaar in rondrijd. Het extra achterbankje moest omhoog want er waren nog 6 die met mij mee moesten. Het verkeer is op de vroege ochtend een chaos maar het lukte me om na een kwartiertje op de rondweg terecht te komen waar je in ieder geval redelijk door kan rijden. Aanpassen is de beste remedie om je in dit verkeer te handhaven maar er blijven regels waar ik toch maar liever niet van af wil wijken. Zo stop ik meestal voor een zebrapad omdat voetgangers anders nooit een kans krijgen om gewoon over te steken. Meestal zie je mensen tussen de blauwe busjes en auto’s door springen om op die manier aan de overkant te komen. Op die ochtend, met 6 kreupele kindjes in de auto, stop ik voor een zebrapad en word van achteren aangereden door een grote bus. De achterdeur werd ingedeukt waardoor het achterraam in duizenden splinters in de schoten van 3 jongentjes op de achterste achterbank terechtkwam. Iedereen kwam gelukkig met de schrik vrij alleen een van hen plaste ervan in zijn broek.

Nadat ik gezien had dat niemand gewond was ben ik uitgestapt en stonden er ongeveer 20 mannen vriendelijk kijkend en sorry zeggend voor me. Word dan maar eens kwaad. Het was een bus die onderweg was personeel van ’t radiostation naar hun werk te brengen. Ik moest me maar geen zorgen maken ze hadden een verzekering en alles zou in orde komen.

De kinderen zijn door het busje opgehaald en naar het ziekenhuis gebracht en ik ben met de chauffeur naar het politiebureau gegaan. De politieman die mijn ‘zaak’ behartigde vertelde me vrijwel meteen dat zijn salaris lang niet genoeg is om zijn gezin te onderhouden! Hij zou me heel goed helpen. Of ik hem even in mijn auto naar het bewuste zebrapad kon brengen om een schets te maken want op het bureau was geen auto beschikbaar en toen hij iemand moest bellen vroeg hij of hij mijn mobieltje mocht gebruiken!

De chauffeur wilde liever niet naar het kantongerecht want dan moest hij een boete betalen maar zonder betaalde bekeuring geen politierapport en zonder politierapport geen verzekeringsclaim. Of ik dan de bekeuring wel wilde betalen want dat ging hem wel een heel maandsalaris kosten en hij had ook een gezin! Het is zo ongelijk verdeeld! Maar ik zat met de problemen, de bus mankeerde niets. Wie wacht er nou ook voor een zebrapad?

Diny Dooper

Voor vragen en reacties: diny.dooper@gmail.com
Voor info over Alemachen: http://www.alemachen.cbiset.com

Ballonvaart

Ik had al verschillende goede berichten gehoord over de ballonvaarten van Bram, maar had het zelf nog nooit gedaan. Toen een vriendin uit Nederland me kwam opzoeken, leek me dit het perfecte moment om het maar eens te doen.
’s Ochtends vroeg om 5.30 uur moesten we bij Karlsquare zijn. Een collega van Bram was dit keer de piloot, Henry-John, een hele vriendelijke Namibische jongen. We reden achter hem aan naar een open terrein ten westen van Addis.

We werden verwelkomd door het team met thee/koffie en koekjes. Eerst werd er een (gewone) ballon opgelaten om te kijken in welke richting de wind stond. De mand lag op zijn kant, terwijl er lucht in de ballon werd geblazen. We moesten aan de zijkanten staan, de piloot in het midden. Voor we het wisten, vlogen we in de lucht! Het uitzicht was echt fantastisch! We vlogen boven Menegesha Forest.

Op een bepaald moment moesten we landen en terwijl we geleidelijk steeds lager vlogen zagen we onder ons mensen zwaaien en overal kwamen kinderen ons tegemoet rennen. Het was echt heel bijzonder. De landing ging boven verwachting goed en al die tijd was een truck ons gevolgd om ons op te halen. Na een glaasje champagne werd de ballon weer opgevouwen en stonden we daar temidden van een menigte Ethiopiërs die zich hardop afvroegen wat we nou precies kwamen doen? Vervolgens reden we op de truck naar ons vertrekpunt en vandaar uit reden we naar Africana waar ons een lekker ontbijt wachtte. Een bijzondere ervaring!!

Aimée Kleijwegt

Danakil Depression – geen vakantie maar heel bijzonder
Tijdens het katholieke paasweekend zijn wij 4 dagen naar de Danakil Depressie geweest. Wij hebben via Ethiopia Travels and Tours (ETT) geboekt voor USD450 pp met ons tweeën. Het loont om over de prijs te onderhandelen wat sneller gaat dan zelf medereizigers te werven. ETT lijkt het enige reisbureau die de trips uitvoert. Wij hebben tenminste geen andere groepen gezien hoewel veel andere reisorganisaties het ook aanbieden.

Wat is de Danakil Depressie? Neem afscheid van Aarde en begroet Mars in een verzengende hitte die je per Landcruiser met AC doorkruist. Met plekken die meer dan 100m onder zeeniveau liggen en temperaturen boven de 50 graden Celsius, hoort Danakil tot de minst toegankelijke plekken op aarde.

Mag/kan je daar wel heen? De Nederlandse Ambassade geeft op haar website een negatief reisadvies vanwege berovingen met dodelijke afloop, de laatste was in 2012. Danakil ligt in de regio Afar, dichtbij de Eritrese grens die geheel een no-go zone is. Weet dat er om de andere dag (in het hoogseizoen) meerdere auto’s rijden met ieder drie tot vier buitenlandse bezoekers. In ons geval waren we met 10 auto’s, 38 personen. Bezoek is altijd onder begeleiding van militairen en Federal Police. Mocht je besluiten om te gaan, controleer dan of je reisverzekering dit avontuur dekt. Rond januari is het er het koelst.

Ga je met zijn allen? Mocht je kinderen hebben, laat hen dan thuis. Voor kinderen onder de 12 jaar is het ongeschikt vanwege de hele dag autorijden, hoge temperatuur en Spartaanse accommodatie – er is eigenlijk geen accommodatie en evenmin sanitair. Het vegetarische eten was prima qua variatie en volume maar onder beperkte omstandigheden bereid en ongekoeld getransporteerd zodat je er makkelijk ziek van kan worden. Coke, soms bier en bunna, naast onbeperkt water brengt enige variatie. Ik probeer hier verwachtingen te managen en hoewel het geen plek is voor iedereen, is het een prachtig avontuur wat blijvende herinneringen en prachtige foto’s oplevert voor hen die het zelf willen zien. Maar je kan ook de BBC documentaire bekijken, http://www.bbc.com/travel/story/20150206-africas-alien-like-landscape.

Tochten door de Danakil vertrekken uit Mekele en bestaan eigenlijk uit twee loops van ieder twee dagen. De ene loop gaat naar de vulkaan waar je vlakbij slaapt en de andere naar de zoutmeren waar je ook vlakbij slaapt. In de tussennacht slaap je in een guesthouse in Abala. Dit is maar een uur rijden van Mekele en wij hebben ervoor gekozen om naar Mekele terug te rijden en daar in een fatsoenlijk hotel te verblijven. Dat was helemaal geen probleem, mede omdat er iedere twee dagen weer nieuwe toeristen aan de trip worden toegevoegd waardoor er toch weer auto’s uit Mekele naar Abala gaan. Tochten vertrekken alleen de even dagen van de maand en zodoende sluit je dan telkens weer aan bij andere toeristen die de vulkaan respectievelijk de zoutmeren a; hebben gezien en in Abala hebben geslapen. Er is uiteraard ook een mogelijkheid om slechts twee dagen te gaan maar ik zou niet kunnen kiezen voor het een of het ander.

Vulkaan Irtale (613m): Wij hebben nog nooit een levende vulkaankrater van zo dichtbij gezien! Het is een onheilspellende massa vloeibare, bubbelende lava in een omgeving van zwart “glas” wat kraakt onder je schoenen. Oog in oog met de “bloedende aars” van de Aarde. Een oer ervaring, vergelijkbaar met het beklimmen van een bergtop of bevallen van een kind. Ik kan er meer over schrijven maar pas als je er bent, snap je het. De overnachting is op een bergrichel bij een legerpost. De laatste etappe leg je te voet af, vertrek rond 17u als het wat afkoelt en dan 3 uur stevig doorlopen. De helft van het traject leg je in het donker af dus een lampje heb je zeker nodig. Denk aan niet-smeltende snacks want je krijgt pas om 23u weer eten en draag 2-4 liter water per persoon. De matrasjes, eten en meer water worden per kameel vervoerd. Aarzel niet om meer water te vragen ook al kijken ze je aan alsof je om hun laatste kameel vraagt… Bij zonsopgang loop je terug wat een stuk prettiger is omdat het bergaf gaat en licht is.

Zoutmeren, Lake Afera (-103m): Door verdamping zijn er dikke lagen zout over een grote oppervlakte in een meer afgezet wat de Afar op traditionele wijze uithakken en de Tigrenia per kameel in acht dagen naar Mekele brengen. Deze hardwerkende zoutmannetjes die deze activiteit volgens eeuwenoude traditie uitvoeren en een kort lontje hebben ontwikkeld door de onmenselijke omstandigheden waarin ze opereren, worden door ons legertje toeristen zonder tegenvergoeding ijverig vastgelegd. De zoutmannetjes werken stoïcijns door terwijl wij een fles water per uur wegtikken, wat een gevoel van plaatsvervangende schaamte oplevert. Het gekke is dat de touroperators niks aan de Afar community geven of ze op bepaalde wijze ondersteunen, dat zou wel veranderd mogen worden.

Naast cultuur zijn de zoutvlaktes onwerelds; door afzettingen kleurt de aarde op bepaalde plaatsen fel geel en dan weer rood van verschillende zouten en mineralen. Het bubbelt dat het een lust is, alsof onder ieder zuiltje iemand door een rietje blaast.   Het is een unieke ervaring en zeker een een bezoek waard!

Maurice Koppes en Eveline Klinkenberg

Via deze link treft u het reisadvies van Buitenlandse Zaken voor Ethiopie aan: www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/reisadviezen/ethiopie.  We wijzen u erop dat het reisadvies voor de Danakil negatief is. Dit houdt in dat als er iets gebeurt, u niet verzekerd bent.
Viking doctors in Addis Ababa
Op 14 mei ging ik in gesprek met Dr. Kjell Magne Kiplesund en Richard Kiplesund (Business Development Manager). Hier volgt een vrije vertaling van het interview.
Dr Kjell is opgegroeid in Ethiopie en woont er 20 jaar. Om te voldoen aan de grote vraag naar gezondheidszorg van goede kwaliteit, wordt het Nordic Medical Centre (NMC) opgezet. Als alles volgens plan verloopt, kan de NMC haar deuren openen in juli 2015. Terwijl er nog druk gebouwd wordt aan de NMC, kunnen patiënten momenteel terecht bij de Viking Clinic om de hoek.

Welke diensten verlenen jullie? 
Wij verlenen eerstelijnsgezondheidszorg, huisartspraktijk, vooropname bij noodgevallen. Er staan twee ambulances 24/7 paraat. In de kliniek werkt een aantal medisch specialisten, waaronder een (plastisch) chirurg, gynaecoloog, expat verpleegsters getraind in kritieke gezondheidszorg en meer. Het team spreekt verschillende talen, naast de Ethiopische ook Arabisch, Spaans, Engels, Duits, Scandinavische talen, Somalisch en binnenkort misschien ook Nederlands (misschien komt er nog een Nederlandse dokter werken). Voor medische evacuaties hebben wij een overeenkomst gesloten met Aquarius Airlines die patiënten kan ophalen vanaf 21 landingsbanen verspreid over Ethiopie. Ook werken wij nauw samen met AMREF flying doctors. Samen met hen verzorgen wij dat een internationale medische evacuatie zo vlot mogelijk verloopt.

Wat is de grootste uitdaging voor de kliniek?
Het vinden van goede kwaliteit medicijnen, reagentia voor het lab, goede imaging services. Soms maken we ons zorgen over de vervolg verzorging in een ziekenhuis, na behandeling in onze kliniek. Bij het opzetten van het NMC kregen wij te maken met allerlei problemen. De Nederlandse ambassade heeft ons altijd goed gesteund en daar zijn wij hen dan ook erg dankbaar voor.

Wat vindt u het leukst van werken in Ethiopie?
Het is een land vol mogelijkheden. Veel zaken zijn nog niet ontgonnen dus op veel vlakken kun je een verschil maken. Bijvoorbeeld de huidige ambulances in Ethiopië, enkel een stretcher; dat is niet meer dan vlees-transport. Onze ambulances zijn uitgerust met materiaal om ook tijdens het transport de patiënten te behandelen. Dat is enorme winst. Verder is ook het samenwerken met Ethiopische collega’s een positieve ervaring. Tenslotte, vanuit klinisch perspectief is het hier ook erg interessant; er zijn hier veel medische gevallen die men nooit tegen zou komen in Europa.

Wat zijn de meest voorkomende gezondheidsklachten die u hier op de kliniek tegenkomt?
De patiënten zijn vooral westerlingen. Bij hen zien wij vooral infecties aan de bovenste luchtwegen, gastro-intestinale infecties en ‘westerse’ ziektes zoals hoge bloedruk, cholesterol problemen, hart- en vaatziektes en dergelijke.

Welk advies geeft u om in Ethiopië gezond te blijven?
Zorg dat de vaccinaties up-to-date zijn. Wees verstandig met wat u eet om voedselvergiftiging te voorkomen. Dat geldt ook voor het water. Handen wassen maakt ook een verschil. Probeer autorijden in het donker (ivm ongelukken) te vermijden. Neem malaria serieus. Bescherm uzelf wanneer u naar gebieden gaat waar malaria voorkomt. Bij een bezoek aan Lake Langano: trek een lange broek en shirt met lange mouwen aan.

Wat zijn de toekomstplannen? 
Zorgen dat het NMC zo snel mogelijk klaar is [Later kreeg ik een rondleiding door het NMC in aanbouw en het ziet er zeer indrukwekkend uit!]. Verder is ons doel om het geld dat gegenereerd wordt met de kliniek, ook weer in Ethiopië te investeren.

Wat bedoelt u precies?
Wij hebben ons laten vertellen dat 80% van alle Ethiopiërs op internationale Ethiopian Airlines vluchten naar Bangkok gaat voor medische zorg [niet geverifieerd]. De minister van gezondheid ziet dat als een enorme kapitaalvlucht. Hij drong bij ons aan om te helpen met het verbeteren van de gezondheidszorg in Ethiopië zelf. Zo hebben wij bijvoorbeeld een post-graduate opleiding opgezet voor verplegers voor ‘critical care’ en voor de operatiekamer. De opleiding wordt erkend in Ethiopië en voldoet aan internationale standaarden. Ons doel is “to provide the same quality healthcare, regardless of the social status of the patient’. Bijvoorbeeld door in de toekomst behandeling aan te bieden voor een sterk gereduceerd tarief aan patiënten die het zich anders niet kunnen veroorloven.

Robert ten Hove

Nieuwe lodge: Doho Lodge & Hippo Sanctuary 
Een aantal weekenden terug hadden we het genoegen de net geopende Doho lodge te bezoeken. De lodge is van dezelfde eigenaren als Awash Falls Lodge en ligt op nog 30-40 minuten rijden van Awash town. Vanuit Addis rijd je er ongeveer 4–4.5 uur over. Voor 1 nacht op en neer is het net wat te ver.
De lodge is prachtig gelegen, met uitzicht over een mooie hippo pool. Geen nijlpaard te bekennen, maar het idee is leuk. Bij de lodge liggen twee in het groen gelegen hotsprings. Na een plons in de hotspring, voelt het buiten het bad zowaar fris aan. Voor de warmteminners prima vertoeven. Mocht je minder gesteld zijn op de warmte; veel verkoeling is er niet te vinden. De hotsprings zijn ongeveer 40 graden.
Huisjes zijn traditioneel en simpel. Een huisje bestaat uit een slaapkamer voor 3-4 personen met een aparte badkamer. Er is ook een twee persoons hut. Het restaurant met uitzicht op de pool heeft een simpele, maar prima kaart en de service is goed.
In de begroeiing om de lodge kun je vogels en klein wild-life spotten. Het is mogelijk om met een tourguide wat kleine trips te maken. Op de trip naar het Afardorp moeten ze nog even oefenen.
http://www.doholodge.com/

tekst: Mascha Middelbeek
fotos: Mascha Middelbeek en Onno Koopmans

St. George Gallery Addis Ababa

Onlangs heb ik een bezoek gebracht aan de St. George Gallery. Ik had hier al veel positieve verhalen over gehoord dus ik was erg nieuwsgierig en wilde graag een kijkje nemen.

De St. George Gallery is een leuke kleine kunstgalerie gelegen aan de voet van het Sheraton hotel in een omheinde Italiaanse villa. De gallery opende in 1991 en was de eerste art gallery in Addis Ababa. Inmiddels zijn er vele gallery’s in Addis bijgekomen maar dit blijft een van de meest bijzondere. In de gallery kun je een hoge kwaliteit aan kunstwerken, textiel en meubelen vinden. Het is erg sfeervol ingericht en het personeel is vriendelijk en kundig. Bij binnenkomst zag ik meteen dat meerdere beroemdheden mij al zijn voorgegaan, o.a. de Amerikaanse president Bill Clinton. Door een bezoek aan deze gallery besef je weer hoe mooi Ethiopische kunst kan zijn. Zeker de moeite waard om langs te gaan dus!

Kijk voor meer informatie op www.stgeorgeofethiopia.com.

Stephanie de Vaere

Niet nieuw hier, maar misschien niet zo bekend: Boundless Ethiopia
Graag maak ik van de gelegenheid gebruik om mij te introduceren bij de Nederlanders in Ethiopië. Hans van der Haar is de naam, geboren en getogen in het mooie dorp Vaassen op de Veluwe. In Nederland heb ik bosbouw gestudeerd op de HBCS/ Larenstein in Velp en heb ik een aantal jaren gewerkt bij een aannemer en een adviesbureau in de groene sector.

Na mijn studie ben ik  begonnen met het verkennen van het Afrikaanse continent. De interesse hiervoor was al veel eerder ontstaan en ik herinner mij vooral de prachtige documentaires van het TV programma Ja, Natuurlijk! Afrika was voor mij het continent met de overweldigende natuur. Later, eenmaal met de voeten op de grond, kwam daar de fascinatie voor de rijke cultuur van de enorme veelzijdige bevolking bij.

Eind jaren ’90 vond ik mijn ideale baan als reisleider bij Baobab Reizen. Met dit werk kon ik mijn passie voor het continent delen en het was heel goed te combineren met mijn eigen reizen. Ik heb vervolgens eerst een aantal jaren grotendeels in Zuidelijk Afrika doorgebracht, daarna was Nairobi een jaar of zes mijn basis en inmiddels woon ik alweer vijf jaar in Addis Ababa.

Al in mijn beginjaren bij Baobab heb ik Ethiopië bezocht en ik kwam er met enige regelmaat terug als reisleider en reiziger. Mijn fascinatie voor het land is gedurende de jaren gegroeid, er was wat tijd nodig om de unieke cultuur en rijke geschiedenis tot mij te nemen. Als vogelliefhebber was ik wel gelijk prima op mijn plek. Daarnaast, niet geheel onbelangrijk, heb ik enjera vanaf de eerste dag gewoon lekker gevonden. Nu is Ethiopië al weer een flink aantal jaren mijn thuis. Inmiddels niet meer als reisleider maar als tour operator onder de naam Boundless Ethiopia Tours.

Dat Ethiopië mijn thuis is geworden heeft alles te maken met Mariamawit die werkzaam was bij de tour operator waar Baobab mee samenwerkte en waarmee ik ondertussen alweer bijna 5 jaar ben getrouwd. We hebben twee prachtige dochters, Eldana van 4 en Joanna van 2.

Mariamawit en ik hebben beiden ruime ervaring in toerisme en het lag voor de hand om zelfstandig als tour operator aan de slag te gaan. We kennen bij wijze van spreke elke uithoek van het land en alles wat daar tussen ligt en kunnen daardoor perfecte maatwerk reizen samenstellen. Ons uitgangspunt is om goed naar de wensen van de reiziger te luisteren en niet met standaard reizen te werken. Knelpunt is vaak de beschikbare tijd om een enorm uitgestrekt land als Ethiopië te bezoeken en de uitdaging is om binnen die tijd tot de optimale reis te komen. Waar mogelijk proberen we nieuwe lokale initiatieven te introduceren bij onze reizigers.

We zijn erg tevreden, eigenlijk best wel aangenaam verrast, hoe Boundless Ethiopia Tours zich in een paar jaar tijd heeft ontwikkeld. Aanvragen komen uit de hele wereld, een degelijke website en inmiddels klinkende reviews hebben daar zeker aan bijgedragen. Het Internet is een onmisbare schakel voor ons. We hebben reizigers mogen ontvangen uit ongeveer 25 verschillende landen en mond op mond reclame begint zijn vruchten af te werpen. We hebben ondertussen zelf drie landcruisers en een minibus tot onze beschikking. Volgens het Ethiopische gebruik om voertuigen een bijnaam te geven is voor de kenners de gangbare benaming voor ons wagenpark: twee MarkII (Mark-two),  één V8 en één Abadula. Daarnaast hebben we de nodige kampeermaterialen voor trekkings en expedities naar afgelegen gebieden zoals de Danakil Depressie.

Met een nieuw eigen bedrijf en een jong gezin is het zelf reizen er de laatste tijd wat bij ingeschoten. Daar gaat zeker verandering in komen. Niet meer het gehele continent doorkruisen, Ethiopië is voorlopig groot genoeg. Er is ook voor mij nog veel te ontdekken en daarnaast is het als tour operator belangrijk te weten wat er in het veld gebeurt. Ik wil zelf ervaren waar we onze reizigers heen sturen.
Ethiopië schudt langzaam het negatieve imago van zich af en het toerisme is vol in ontwikkeling. Het is erg leuk om betrokken te zijn bij een land in beweging en daar een steentje aan te kunnen bijdragen. Het is onvoorstelbaar om te zien wat er sinds 2001, toen ik voor het eerst hier kwam, is veranderd. Natuurlijk zijn er ook stevige kritische noten te plaatsen en zijn er zo de uitdagingen om een bedrijf te runnen. Er is nog veel werk te verzetten, maar ik kijk positief naar de toekomst. Wat ik heb geleerd is om meer te waarderen wat er is bereikt en minder te concentreren op wat er nog ontbreekt al moet dat laatste natuurlijk niet uit het oog worden verloren.

Wellicht tot ziens ergens in het prachtige Ethiopië!

Hans van der Haar
http://www.boundlessethiopia.com

Het Louvre

Midden in Yeka bevindt zich het Louvre Grand Hotel, waarvan in elk geval het restaurant/ café zeer zeker de moeite waard is om een keer naartoe te gaan. Toen ik ging, was er live-muziek en we werden direct heel vriendelijk in het Frans begroet door de gastvrouw. In de keuken is een Franse chef-kok werkzaam en we hebben werkelijk waar heerlijk gegeten en (wijn) gedronken.

De inrichting is bijzonder (thema begin twintigste eeuw) met muurschilderingen en oude meubels. Het enige minpuntje vond ik de verlichting, die is iets te fel, maar het eten en de vriendelijke bediening zorgt ervoor dat ik hier zeker terugkom.

Aimée Kleijwegt

Wist je dat…

– het bezoek aan Marginpar Ethiopia erg leuk was. Hayo en Marleen, bedankt voor de interessante rondleiding, jullie gastvrijheid en de heerlijke lunch!
– je bij Grab ’N Go heerlijke taarten, hapjes en maaltijden kunt bestellen. Je vindt Grab ’N Go bij het Lido Hotel op Sudan Street. Voor meer info bel of mail Moira Benaiuti +251 911245883 of grabn_go@yahoo.com.
– je bij Grani di Pepe de schilderijen kunt kopen die aan de muur hangen? Vraag ernaar bij de ober, die heeft een prijslijst.
– er een Head-To-Toe vestiging komt in Old Aiport? Locatie is aan de Ring Road, vlakbij de Seven-Eleven Supermarkt. Inschrijven is al mogelijk. Voor meer info: info@headtotoeaddis.com.

Vertrek uit Ethiopie

Na 4 jaar is het zover. We vertrekken uit Addis Ababa.

Het is juli, het is de maand van het vertrek onder de expats. Het is makkelijker om weg te gaan dan om achter te blijven, zeggen ze… Zucht…. Maar afscheid nemen; daar heb ik een hekel aan. Er worden koffieochtenden georganiseerd waar gepraat wordt over hoe je op een goeie manier afscheid kan nemen.

Eigenlijk ben ik de verkeerde persoon om een stukje te schrijven over hoogtepunten en dieptepunten deze afgelopen jaren. Ik kan alleen zeggen dat het laatste jaar misschien een beetje mijn dieptepunt was omdat ook onze jongste was vertrokken om te gaan studeren in Nederland. De eerste weken had ik daar moeite mee. Michael naar het werk en ik thuis. Dat was normaal maar nu kwam er ook niemand thuis uit school na drie uur. En Michael is een workaholic dus de dagen/avonden werden nu heel lang en stil. Maar je kunt bij de pakken neer gaan zitten of je schouders eronder zetten en dat laatste heb ik na 2 weken gedaan. Mezelf hartig toegesproken. Niet dat er daarna geen momenten waren dat ik ineens een golf van leegte over me heen voelde spoelen…

Vrienden hebben als expat in het buitenland is anders. Je hebt namelijk ‘alleen maar’ vrienden in plaats van familie en vrienden. Je hebt elkaar nodig en dan maakt het niet zo veel meer uit of je kinderen hebt, of je single bent, of je werkt en hoe oud je bent. Toon Hermans zei: “Gelukkig zijn, dat ben je niet alleen.” Maar het zijn niet alleen de expats. Ik ga dit land missen met zijn geweldige mensen, prachtige natuur, het idiote verkeer in Addis Ababa, het heerlijke weer het hele jaar door!! Het zal niet meevallen want er zijn hier mensen waar ik veel om ben gaan geven, ze zijn een deel van mijn leven geworden. De vriendelijkheid van de mensen op straat, altijd in voor een gesprekje waar vaak foto’s tevoorschijn kwamen om met trots hun zoon/dochter te laten zien. Ons personeel met wie we het zo enorm hebben getroffen: lief en betrouwbaar! Bewakers, tuinman, kokkin en chauffeur; allemaal enorm aardig.

Toch bekijk ik alles van de positieve kant. Alles wat ik hier heb meegemaakt, heb gezien en alle mensen die ik heb ontmoet hebben mij een stukje rijker gemaakt. Rijker aan herinneringen. Ik heb heel vaak tegen mezelf gezegd: Wie ben ik dat ik hier mag zijn als ik ’s morgens op de fiets me door het verkeer heen laveerde met als uitzicht de bergen! Het is belangrijk de mensen te bedanken en hun te vertellen hoe ze ons leven beter hebben gemaakt!

Partir c’est mourir un peu. Tijd voor het volgende hoofdstuk in ons leven. Maar ik zal regelmatig even terugbladeren naar ons hoofdstuk Addis Ababa in Ethiopie.

Mirjam Jansen-Kiers

Travel-Tip: Guassa plateau 
Als je van wandelen en van bergen houdt, van mooie planten, bloemen en vogels en je kunt ook een beetje tegen de kou, dan is dit een prima uitje voor een lang weekend. Guassa plateau is niet zo bekend, maar bijna net zo mooi als, en vergelijkbaar met de Simien Mountains. Daarnaast is het veel dichterbij.

Wij gingen in september op een vrijdagmiddag, 5 uur rijden (het is voorbij Debre Birhan). Alle bermen kleurden geel door de Meskel flowers. De eerste 2 uur naar Tarmaber is een prima geasfalteerde weg. Prima koffie of lunch in Debre Berhan! In/ aan het begin van Tarmaber, rechtsaf slaan om met een grote bocht naar links OVER de grote weg te gaan. Vervolgens is het 3 uur echt hobbelen: 4WD aan te raden zo niet verplicht! De rit bracht ons overigens door een prachtig landschap.

We logeerden op vrijdag– en zaterdagnacht in de ecolodge. Dit is een prachtig houten verblijf met in totaal 6 double bed kamers. Bedden en beddengoed waren aanwezig; wel een beetje klam dus een eigen kruik meebrengen is een goed idee. Er is een ruime zit-/eetkamer met een open haard. De gids/ gastheer kan voor hout zorgen en dat is heerlljk ’s avonds. 
 
Er is een redelijk goede keuken met pannen, borden, bestek en water! Wel zelf eten en drinken (koffie, thee, wijn, bier etc.) meebrengen. Wij hadden de taken verdeeld: een stel zorgde voor het vrijdagavond eten een ander voor het zaterdag eten. En ieder nam eigen lunch/ goodies mee voor onderweg. 

Jelleke de Nooy van Tol

Nieuw hier: Willem Paulus (28)
Wat kom je hier doen?
Ik ga aan de slag als Bedrijfsadviseur voor Agriterra, de ontwikkelingsorganisatie van het landbouwbedrijfsleven en de coöperaties in Nederland. Agriterra versterkt de positie van vergelijkbare verenigingen en bedrijven in Afrika, Azië en Latijns Amerika in de markt, de keten en in het overleg met de overheid. Dit doet Agriterra samen met Nederlandse boeren, bestuurders en medewerkers van landbouworganisaties en –coöperaties. Zij leveren ervaring en kennis van productieverbetering, dienstverlening, coöperatief ondernemerschap en belangenbehartiging aan hun collega’s in het buitenland.

Hoe ben je hier terecht gekomen?
Tijdens mijn master Business Management aan de Universiteit van Wageningen kon ik voor Agriterra op stage in Uganda. Dat beviel zo goed dat ik na het behalen van m’n diploma nog ruim een jaar voor Agriterra in Uganda heb gewerkt met verschillende koffiecoöperaties. Daarna heb ik een jaar voor Agriterra als relatiebeheerder Ethiopië gewerkt op het hoofdkantoor in Nederland. Per 1 april van dit jaar kon ik aan de slag in Ethiopië.

Voor hoe lang?
1 jaar met optie tot verlenging.

Wat wist je al van Ethiopië?
Dat het 30 keer groter is dan Nederland en de op drie na snelst groeiende economie van de wereld.

Wat wist je nog niet?
Dat er een Nederlandse vereniging was.

Wat is jou opgevallen in de eerste weken?
Dat de vrouwen in het noorden zo mooi zijn.

Wat is jou tegengevallen?
De vieze lucht in de stad en de prijs van de Nutella!

Wat is jou meegevallen?
Dat er in Addis meer te doen is dat ik dacht.

Heb je jouw container al? En een huis? En een auto? Hoe is dat gegaan? Makkie of veel gedoe?
Ik heb, als Nederlander, alleen mijn mountainbike mee genomen.

Advertenties